صد بار با سنگ بستند مرا

از خویش غریبانه گسستند مرا

گفتن همیشه باید بی ریا زیست

آیینه شدم , باز هم شکستن مرا .....

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود

صد حیف از این بساط که برچیده می شود

در این بهار رحمت و غفران و مغفرت

خوشبخت آن کسی که بخشیده می شود

عید سعید فطر رو به تو مهربانم و همه مسلمانان جهان تبری

منم عید سعید قطر رو به تو فرشته ای مهربانم و خوانواده عزیز و محترمت تبریک عرض میکنم

از خدا سلامتی و شادیه امیدم و میخوام امیدم عیدت مبارککک

التماس دعا

حلول عید فطر ،زیبایی عبادت وبندگی را به نمایش میگذارد .
عید فطر ، عید عاشقان اطاعت ، و مشتاقان خود سازی است .
روزه داران یکماه در جهت رضایت حضرت دوست سر به استان یکتایی اش گذاشته و فرمان بی همتایی یگانه را در آسمان دل پذیرا گشته و به ضیافت و مهمانی خدا رفتند ،
روزه داران در یک ماه روزه بجنگ نفس شتافتند روزه داران با روزه داری درس صبر ومقاومت را آموختند روزه به انسانهای روزه دار گفت گرسنگی ، تشنگی و ایستادن در مقابل نفس مشکل و دشوار هست و لی انسان میتواند در مقابل دشواری ها ایستادگی نماید روزه تمرین برد باری وصبوری میباشد روزه به روزه داران و انسانها هشدار می دهد که فقر و گرسنگی که انسانهای دیگر رادر رنج و عذاب کرده است از ان رنج عذاب مطلع گردید و روزه دار در هنگام گرسنگی خودرا شریک رنج فقرا میدانند و بدانند . روزه دار در ماه مبارک رمضان و هنگام روزه داری خود را متخلق به اخلاق الله میدانند در لحظات روزه خودرا مطیع و بنده احساس میکند ، اگر انسان روزه دار موفق شود بتواند از فیوضات ماه مبارک رمضان که ماه بندگی و خود سازی است بهره ببرد ، بر نفس غلبه پیدا نماید وفقر وفقرا را درک نماید این خود یک پیروزی بحساب می اید و این پیروزی را فرهنگ رمضان وروزه داری عید نامیده اند ، براین اساس هست که در فرهنگ دینی بعد از پایان ماه مبارک رمضان عید فطر بر پا میگردد چرا یکه روزه داران با موفقیت از امتحان بیرون امده اند بخاطر این توفیق جشن پیروزی بر پا میگردد ، و این جشن پیروزی در فرهنگ مکتب اسلام بنام عید سعید فطر یاد شده هست .
بلی ! عید لغتی عربی بوده که به معنی جشن و جشن گرفتن می باشد و همچنین فطر در لغت همریشه فطور و افطار بوده که بمعنای خوردن آشامیدن میباشد از آن جهت این عید را عید فطر نامیده اند که در روز اول ماه شئوال که همان روز اول عید سعید فطر میباشد دستور امساک از طعام ونوشیدن برداشته می شود قبل از افطار در روز عید فطر و بعد از ادای نماز عید فطر دستور اعطای زکات فطره صادر شده است که بر هر مسلمان لازم است با پرداختن وجه معین برای فقرا، آغاز عید فطررا بر پا دارد روزه دار از پرداختن زکات فطر لذت میبرد چرا که در یکماه روزه داری حالت یک فقیررا درک نموده است حالا با پرداخت اندک وجه و یا ......شاید اندکی احساس ارامش برایش دست دهد شاید براین اساس بوده که بر هر مسلمان پرداخت زکات فطره لازم واجب شده است .

السلام ای ماه رحمت ماه عشق    السلام ای سفره درگاه عشق

    السلام ای بـزم مـستـی بـا خــدا     وعـده گـاه پـر کـشیدن تـا خدا 

    السلام ای مـیـهـمـانـیـّه کــریــم       السلام ای روزه داران  نـعیم  

  السلام ای دل بـه عشقت منجلی      آمدی ای ماه زیبای علی (ع)

ما قرآن را، در شب قدر، فرو فرستاديم.

شب قدر همان شبي است که در تمام سال شبي به خوبي

و فضيلت آن نمي‌رسد و عمل در آن بهتر است از عمل

در هزار ماه و در آن شب تقدير امور سال رقم مي‌خورد

و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به

اذن پروردگار به زمين نازل مي‌شوند

و آنچه براي هر کس مقدر شده است

قرار بر شب قدر است ، شبي که تقدير روشن زمين است ،

 شبي که مهربان ترين کلمات بر پيشاني زمين نقش مي بندند

و مقدس ترين واژه ها اتفاق مي افتند، شبي که آيه آيه روشني

تفسير مي شود و سوره سوره زيبايي تکثير.

شبي که تنزيل کتاب عظيم است و ترتيل قرآن کريم.

شبي که زمينش مقدس تر از آسمان است و زمانش عزيزتر از هزار ماه.

شبي که فرشتگان بر آستينش سجده مي کنند و بر آستانش

سر مي سايند.

شبي که لبريز از شراب رحمت است و لبالب از سکر سلام.

شبي که منبع فخر است و مطلع فجر.

شبي که مقدرات يکسال عاشقي را در بين اهالي زمين به

 حراج مي گذارند و همه فرصت تاراج «کل امر» را دارند، همه به

قدر بندگي محض ، بزرگي شان را به رخ مي کشند و سهم

هيچکس به يغما نمي رود. 

با صنع تو هر مورچه رازی دارد *  با شوق تو هر سوخته سازی دارد

ای خالق ذوالجلال نوميد مکن *  آن را که به درگهت نيازی دارد

الهی

الهی :  ازپیش خطر و ازپس راهم نیست ، دستم گیر که جز فضل

تو پشت وپناهم نیست ، ای بود ونابودمن تورایکسان ، ازغم مرابه شادی رسان .

الهی : اقرارکردم به مفلسی وهیچ کسی ، ای یگانه ای که از

همه چیز مقدسی ، چه شود اگر مفلسی را به فریاد رسی ؟

الهی : اگر با تو نمی گویم ، افگار می شوم ، چون با تو می گویم ، سبکبار می شوم .

الهی : ترسانم ازبدی خود بیامرز مرا به

خوبی خود ، ابلیس در آسمان زندیق شد ، ابوبکر

در بتخانه صدیق شد ، برگناهم دلیری مکن که حق صبور است

خویشتن را غرور مده که او غفور است .

الهی : برسرازخجالت ، گردداریم ورخ از شرم گناه زرد داریم .

الهی : اگر دوستی نکردیم ، دشمنی هم نکردیم ، اگرچه

بر گناه مصریم ، بریگانگی حضرت تومقریم .

الهی : برسر خمار تو داریم ودردل اسرار

تو داریم و برزبان استغفار تو داریم .

الهی : اگرگوییم ، ثنای تو گوییم

و اگر جوییم ، رضای تو جوییم .

يگانه معبود من ، اي همه عزت من ، مهربان من ، يار من ، شوكت

و جلال من ، پادشاه عالمم ، كه جز براي تو نمي گويم ، من

نمي نويسم تا كسي بر من رحمي كند ، بلكه

مي نويسم تا قلب سوخته ام را تسكين دهد و آتشفشاني

كه در درونم برپاست را خاموش كند  . الهي دستان

مهربان و گرمت را بر شانه هايم حس مي كنم ، تو را دوست دارم

كه تا به من قدرت دادي كه انچه در دل دارم

را مثل دانه هاي شفاف انار بر روي صفحات كاغذي و غير كاغذي سرازير كنم .

مهربانا شكرت كه به من قدرتي عطا فرمودي تا در

اوج تنهايي ، هنگامي كه دست بر رگ گردن به خواب مي رفتم

با تو حرف مي زدم و نوازشت مي كردم و اكنون همان حرفها را مي نگارم .

خاطرت هست ؟ هرگاه كه بدي از من سر مي زد ؟

جرات نگاه بالا كردن و التماست كردن را هم

نداشتم ، چرا كه بزرگي و كرم و بخشش تو بود كه قرار

بود دوباره مرا ذليل و ناچيز گرداند .

غمخوارم ، اينها را نمي گويم كه بر اينها و آنهاي دنيا يا بر

هركسي منتي بگذارم ،‌بلكه اين آني كه مي خواند بر من

منت گذاشته است و درد درونم را تقبل كرده است .

جايي است در دل من كه قلب از دردي كهنه

مي سوزد ، اشك ناخودآگاه جاري مي شود ، وجودم

هماني است كه خاكسترش هر روز بر باد

مي رود و اين من درون من است كه سخن مي گويد .

پادشاه من توئي ،‌تو دمادم مراقب مني  ، گاهي كه به

فكري  فرو مي روم كه صلاحم را در آن نمي بيني ، نگاه سنگينت

را مي بينم  و كوچكي و ناچيزي خودم را .

خدايا تو آنقدر به من لطف كرده اي ، به من آنقدر رحمت كرده اي

و مرا انچنان مورد عنايت خودت قرار داده اي كه من

از وجود كوچك خود شرمسارم . من شرم مي كنم كه در مقابلت بايستم  و ... .

خداوندا! تو ار شكر مي گويم كه به من درد و

غم دادي و بعد از ان درك ان دردها را به من عطا فرموده اي .

مهربانا ! شكرت كه جانم را به آتش غم  عشق سوزاندي و قلب زخمي ام

را براي دنيا دنيا آخرش ، داغدار كردي ، شكرت كه

دلم را سوختي خدايا .  شكستي اش   شكرت ! تا

فقط اين دلم جايي براي خودت باشد .چون در قلبه عاشقان نظر داری

خدايا خدايا! تو را شكر مي‏كنم كه مرا بي‏نياز گرداندي ، تا از

هيچ‏كس و هيچ‏ چيزي در اين وادي  انتظاري نداشته باشم.

خدايا شكرت كه به اميد ناكجا آبادت تمام اين غصه ها را بر جانم سهل نموده اي .

مهربانا می دانی چه ها گفتن دارم برای گفتن . می دانی

هر وقت دلتنگم تند و تند به سویت گام هایم را بلندتر می کنم و

با چشمانی اشکبار از تو گدائی می کنم .

خدایا می بینی دیده ی آشفته ام را ؟

می بینی دستان لرزان به سوی تو بلند شده را ؟

می بینی سر به سوی تو کج شده را ؟

خدایا پیش چشم تو تنها یک بنده ام ، یک بنده

کوچکی که همیشه دوست داشت دلش

آسمانی باشد خدایا به آن چیزی که حاجتم است برآورده کن

الهی چند وقتی است که میهمانت شده ام

و از سر سفره ی تو آب می نوشم .الهی رجب

بگذشت و شعبان هم ، و حالا هم ماه تو . شب های قدر

خدایا در این شبها که مهمانی تو است الهی

 الهی به حق بنده های اهل نماز و روزه ات توبه ام را بپذیر

خدایا صدای نفس هایم را می شنوی ؟

نفس هایی که اهسته اهسته در لابه لای بغض هایم ترک می خورد ؟

خدایا می شنوی ؟ صدای تپش های قلبم را ؟

از این رو این چنین می تپند که مبادا  تو  نپذیری اش .

یاری ام کن .

مهربانم ، مدت طولانی است که سجده به سجاده ی تو هر شب از تو طلب بخشش

می کنم و از تو یاری می خواهم .

الهی به روزه های روزه دارانت قسم  فراموشم مکن .

خدایا نگاهم کن ، که بهترین چیز نگاه توست .

تو اگر نگاه کنی  لحظه های کوچکم هم حتی دیگر به خود خواهند بالید .

دوست از رگ گردن به من نزدیک تر ، من

در این تاریکی منتظر نگاه نورانی ات می مانم

التماس دعا

ای همه هستی زتو پيدا شده                   خاک ضعيف از تو توانا شده

آن چه تغيیر نپذيرد تويی                            وآنکه نمرده است نميرد تويی

تا کرمت راه جهان بر گرفت                          پشت زمين بار گران بر گرفت

هر چه نه گويای تو خاموش به                     هرچه نه ياد تو فراموش به

غنچه کمر بسته که ما بنده ايم                    گل همه تن جان که به تو زنده ايم

دست از این پیش که دارد که ما ؟                       زاری از این بیش که دارد که ما ؟

چاره ما ساز که بی ياوريم                           گر تو برانی به که رو اوريم

التماس دعا

ضربت خوردن و شهادت مظلوم عالم ، حضرت امیرالمومنین علی ع را تسلیت عرض میکنیم.

لحظه رفتنی است و خاطره ماندنی

      همه ی احساس  را به یک نگاه می فروختم   

اگر،لحظه ماندنی بود و خاطره رفتنی             

تو نمیدانی بی تو بودن چه دردیست....

این روزها ارزوها فکرم  را به بازی گرفتن ..

لحظه ها

تنهایی را صدا می زنند

و من

در اوج خواستن

اما مهربان من

به پایان دلتنگی می اندیشم

به آن نهایت محالی که

که برای همیشه تورا داشته باشم...

ز غــم زار و حقیرم با کــی گویم

ز غصــه من بمیــرم با کی گویــم

ز هجــــر یــار گــــریانم نـــــدانم

که دامـــان کی گیرم با کی گویــم

ز جورش در فغــانم چنــــد نالــم

گذشت از چه تغیرم با کی گـــویم

مـــــرا از خود جـــدا داری نگارا

که نی ازوی گریزم با کــی گویــم

ببــوی وصل او عمرم بســـر شــد

فـــراقش کرد پیرم با کــــی گویـم

شب و روز آتش ســودای عشقش

همی سوزد ضمیــرم با کی گـویم

مــرا مردم تــــوانگر می شمارند

من مسکین فقیــرم با کی گویــــم

چنان سوزد مــــرا تاب غـــــم او

که گـــویی در سعیرم با کی گویم

هرآن غــم کز فراقش بــر من آید

به دیده می پذیــرم با کی گــــویم

سلام... حال من خوب است

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور

که مـــردم به ان شادمانی بی سبب می گوینـــد

با این همه اگــر عمری باقی بــود  طوری از کنار زندگی می گذرم

که نه دل کسی در سینه بلرزد و نه این دل نا ماندگار بی درمانم.....

نه این دل نا ماندگار و بی درمانم.......

همراز من !* ز ناله ي خود هر چند

چشم تو را نخفته نمي خواهم

      يك امشبم ببخش كه يك امشب

     ناليدن نهفته نمي خواهم

بر مرغ شب ز ناله ي جانسوزم

      امشب طريق ناله بياموزم

        تب ، اي تب !* از چه شعله كشي در من ؟

     آتش به خرمنم ز چه اندازي؟

     مردم ز درد ، رنج مرا بس كن

       بس كن دگر ، شكنجه مرا بس كن

مهربانم مرا ببخش اگر با نویشتن چند کلیمه ی تو را پریشان کردم

دلم تنگه با خودم در جدالم این دنیای یه دیوانه است....

را گم مي كنم هر روز و پيدا مي كنم هر شب

 بدين سان خواب ها را با تو زيبا مي كنم هر شب

تبي اين كاه را چون كوه سنگين مي كند آنگاه

 چه آتش ها كه در اين كوه برپا مي كنم هر شب

 تماشاييست پيچ و تاب آتش آخ خوشا بر من

 كه پيچ و تاب آتش را تماشا مي كنم هر شب

مرا يک شب تحمل كن كه تا باور كني جانا

 چگونه با جنون خود مدارا مي كنم هر شب

تمام سايه ها را مي كشم در روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا مي كنم هر شب

دلم فرياد مي خواهد ولي در گوشه اي تنها

كه بي آزار با ديوار نجوا مي كنم هر شب

كجا دنبال مفهومي براي عشق مي گردي

كه من اين واژه را تا صبح معنا مي كنم هر شب

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدین سان خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب

بگو آيا دمي به ياد من سر مي کني يا نه  ؟  تو هم يادي زپرواز کبوتر مي کني يا نه ؟